Dochter heeft een nieuw shirt. We hebben het even over de mouwlengte. Ik kijk ook even naar mijn eigen shirt. Tevreden constateer ik hardop dat ook mijn korte mouwen de juiste lengte hebben. Ik kijk even verder naar beneden en zie dat ik waarschijnlijk niet de juiste broek aan heb. Hij stopt boven mijn schoenen. Sluit aan bij mijn onderbenen. En heeft een te lage taille om bij het smalste deel van mijn lichaam te sluiten. Ook dit constateer ik blijkbaar hardop.

“Ja, ik keek dit weekend ook even naar tante J en tante J en wilde toen zeggen: Mam, kijk! Zo hoor je een broek te dragen! Maar ik heb me ingehouden…”

Bij deze dus alsnog. Gelukkig bestaan er tantes.