Ik ben nog steeds gefascineerd door blind tekenen. Tekenen zonder op je papier te kijken, je kijkt alleen naar je onderwerp. Het is een prettige manier om goed te leren kijken, en dus tekenen. En omdat je niet naar je tekening kijkt is het resultaat niet belangrijk tijdens het tekenen. Vorig jaar maakte ik de Blind Date Booth voor een jongerenfestival, waar je elkaar blind kunt tekenen. Die wordt nog steeds regelmatig door jong en oud met veel plezier gebruikt. En zelf blijf ik ook oefenen. Zo teken ik regelmatig blind de hond. En ook andere niet nader te benoemen objecten in huis, die helaas niet allemaal graag stil blijven zitten.

Deze week kwam ik een boek tegen over tekenen met het rechterbrein van Marianne Snoek. Blind tekenen is een belangrijk onderdeel van haar tekenmethode. Het boek bevat achtergrond, heel veel leuke oefeningen en tips. Zo beschrijft ze bijvoorbeeld een oefening van de Amerikaanse kunstenaar en docent Kimon Nicolaïdes. Voordat je begint met blind tekenen, stel je je voor dat je de lijn die je gaat tekenen (met je potlood) aanraakt.

Dan wordt het oefenen wel heel makkelijk. Heb je eigenlijk niet eens een potlood en papier meer nodig. Ik hoop dan ’s ochtends zo dat ik geen andere mensen tegenkom tijdens het uitlaten van de hond. Sta ik daar een beetje in het bos, in opperste concentratie, te pielen met mijn vinger in het luchtledige.