Het schoot er dit jaar een beetje bij in. De moestuinplanning. Waar ik eerder met volledig uitgedachte schema’s in Januari al begon met voorzaaien, liet ik het dit jaar een beetje op z’n beloop.

In mei kreeg ik het toch een beetje op m’n heupen. Op een vrije dag speelde ik een beetje vals en haalde wat plantjes bij het tuincentrum. Ook bessen, artisjok, een vijgenboompje en rozemarijnstruikjes. Planten die wat langer dan 1 jaar meegaan (scheelt volgend jaar weer).

En ik bekeek heel goed wat er uit zichzelf allemaal opkwam in de moestuin. Dat was veel. Goudsbloem, rucola, kamille, wilde spinazie, peterselie, aardbeien. Ik laat het allemaal lekker groeien, naast de gekochte plantjes. En alles wat ik niet wil, trek ik er wel tussenuit.

Eigenlijk past deze manier van moestuinieren veel beter bij hoe ik graag leef. Altijd op zoek naar nieuwe dingen, bekijken wat vanzelf op je pad komt, wat goed is blijft en eruit wat niet (meer) past. Niet gestructureerd, heel organisch.

Het is geen nette gestijlde moestuin. Een beetje een zooitje eigenlijk. Maar wel vol mooie en lekkere dingen. Vol leven.