Tijdens mijn vroege dagelijkse ochtendrondje neem ik niet alleen de hond mee uit wandelen, maar ook mijn gedachten en ideeën. Volledig opgeslokt door het bos laat ik ze allemaal lekker los. Er wordt geproefd, gespeeld, gesnuffeld, betast. In het voorjaar valt op elke vierkante centimeter wel iets nieuws te ontdekken. En daar tussen zwerven dan alle gedachten, en ideeën, en de hond. Op zoek naar raakvlakken. Bespiegelingen.

Het gaat niet snel. En soms juist wel. Dan moeten we even worden teruggefloten. De hond of ik.

Ik durf niet te zeggen dat mijn hoofd lekker leeg is na zo’n wandeling. Maar het is wel opgeschud. Een fris windje er door. Anders. Weer een nieuwe blik. Van alles opgezogen, opgesnoven en opgelikt. Wat plasjes gedaan en een drol gelegd. Soms een bosvondst meegenomen. De hond of ik.

Klaar voor een nieuwe dag.