Pannenkoeken bakken kan overal. Ook in Nigeria. Gister kwam ik in de supermarkt een soort van stroop tegen. Vandaag hadden wij dus een pannenkoeken lunch. Meike en Janne vreten zich dan helemaal vol. Ik vraag aan Meike of er ècht nog wel één in haar buik past. Ze heeft er al vier op. ‘Jahoor,’ zegt ze. ‘Mama, toen ík in jóu buik zat, en er uit wou, toen ging jij persen hè?’ Ze doet het even voor. Precies zoals ik haar had uitgelegd. ‘En wáár kwam ik eruit? Uit je buik?’ vraagt ze op haar navel wijzend. ‘Euhm, nou, kijk, je hebt drie gaatjes,’ begin ik voorzichtig. ‘Eentje waar je plas uit komt. Eentje waar je poep uit komt. En nóg een gaatje waar, euh, een baby uit kan.’ Daar laat ik het maar even bij. ‘Oh?’ roept Meike verbaasd. Enthousiast gaat ze op haar stoel staan. Jurk omhoog. Slipje omlaag. Blote billen onder mijn neus. ‘Wijs eens aan dan mama! Waar zit ‘ie?!’