‘Jij liegt!’ zegt de één. ‘Nietwaar! Ik herinnerde het me gewoon verkeerd!’ zegt de ander. ‘Nou, dan mag je niet meer meedoen,’ zegt de één. ‘Ik heb toch gelijk! Dan ga ik wel met iemand anders spelen,’ houdt de ander vol. ‘Ik wil zo ook niet meer met jou spelen hoor,’ zegt weer een ander.

Zo gaat het hier thuis ook regelmatig. Ze maken het alleen wel sneller goed. Want ze willen weer samen verder spelen. ‘Ik wil het goedmaken Janne,’ zegt Meike vanmorgen. ‘Ja, ik wil het ook goedmaken!’ roept Janne boos. Ze wil meer invloed op het spel dat ze spelen. ‘Ik wil het ook goedmaken, maar het lukt niet!’ En dan is er een mama die ze even helpt. Om elkaar te begrijpen en het weer goed te maken, zodat ze verder kunnen spelen.

Het is Pasen. Een verhaal dat gaat over vergeving en de vrijheid die dat geeft. Over het aan de kant zetten van je eigen ego om elkaar te kunnen zien. Jong geleerd is oud gedaan. Misschien hebben Rutte en de rest ook even een mama nodig die ze helpt.