Eindelijk was het zover. Meike was vandaag jarig. 4 jaar. Mijn zusje stuurde een kaart. Met een muziekje. Dat had ze vorig jaar ook gedaan. Meike’s favoriete kado. Meike had het weken geleden al geregeld. Dit jaar verwachtte ze er weer een.

Na een mooi verjaardagsfeest op school, lag bij thuiskomst de onder zware druk verstuurde muziekkaart op de mat. Ze was tevreden. ‘Mijn kaart is errug leuk hoor. Mijn kaart is errug leuk. Ik ga nu naar mijn muziek luisteren. Helemaal in mijn eentje.’ Er werd ook flink op gedanst. 

Inmiddels heb ik de ‘lang zal die leven’ ook zo’n 100x gehoord.  Ik heb besloten. Mijn neefje gaat vanaf nu ook elk jaar een muziekkaart op zijn verjaardag krijgen. Misschien ook met kerst.

Meike ging vanavond uitgeput maar zeer tevreden naar bed. ‘Ik ga als een blok in slaap vallen’ zei ze tegen Jacob toen hij haar in bed stopte. En dat deed ze. Ze is tenslotte al 4.