Meike had vanmorgen wat moeite om op gang te komen. De chocoladevlokken op haar boterham waren zo naar binnen. Maar die boterham zelf, die ging niet naar binnen. Demonstratief gaat ze op haar stoel liggen slapen. ‘Ik ben moe.’

Jacob komt aan de ontbijt tafel zitten. Meike komt even overeind. Jacob probeert ook verschillende van zijn overtuigingstechnieken uit. Tevergeefs. Op een gegeven moment zegt Meike, met twee vingers in de lucht: ‘Mama, je mag kiezen. Óf ik ga slapen, óf ik ga spelen. Kies maar.’

Precies zoals ik het geleerd heb. Leg je kind twee opties voor. Zo heeft je kind het idee dat het zelf ergens voor kiest. Jij bepaalt de opties. Mijn hoogstaande opvoedtechnieken worden nu tegen me gebruikt. Ik moet op zoek naar slimmere technieken.

Ondertussen houd ik gewoon stug vol. Eerst je boterham op, dan mag je van tafel. Ik zeg nog wat over kinderen die helemaal geen eten hebben. De arme kindertjes in Afrika laat ik nog maar even achterwege.

We zijn op school gekomen. Wel een half uur te laat. Maar met een warm onthaal van Meike’s vriendinnetjes. Ze waren al bang dat ze niet meer kwam vandaag.