‘Nou, hup jongens, even door! Jullie moeten naar bed,’ zeg ik. ‘Maar ik ben al helemaal klaar,’ zegt Meike verontwaardigd. ‘Nou, dan kun je in bed gaan liggen,’ zeg ik. ‘Kom Janne, tandenpoetsen, pyjama aan!’ fok ik Janne nog wat op. ‘Mama!’ roept ze gefrustreerd. ‘Ik raak helemaal onder druk! Zo kan ik juíst niet goed werken!’

Om half acht liggen ze samen in het logeerbed. Ik ben gul. Ze mogen nog even lezen. ‘Hoelaat laat je ze meestal slapen?’ vraag ik Jacob. Ik besef me dat het al lang geleden is dat ik ze naar bed gebracht heb. Nu Jacob niet op reis kan door de corona crisis, gebruik ik de uurtjes na het avondeten vaak om even te werken. ‘Acht uur,’ zegt hij. ‘Oh, dan liggen ze er wat vroeg in,’ zeg ik een beetje beschaamd. Kunnen ze mooi wat langer lezen. Even de druk er weer af.