Janne zat vanmorgen héél stil voor zich uit te staren. Ik probeerde te zien wáár ze haar blik op gericht had, maar ze staarde in het niets. Die moet vast ook nog even wakker worden, dacht ik.

Na een paar minuten werd ik uit mijn droom geholpen. “Mama, als je héél stil zit, voel je de bol vliegen!’

Dus ik probeer dat nu ook steeds even. Tegen beter weten in. Soms is beter weten ook niet alles. Dan kun je ze beter zien vliegen.