Míjn missie hier zit er op. Ik ben naar Balogun Market geweest. Een enorme markt met héél veel stoffen. Er werd geadviseerd om niet alleen te gaan, maar met iemand die het daar een beetje kent. En wie is dan beter geschikt dan mijn naailerares? En mijn medeleerling die hier al een aantal jaren woont?

Mijn driver noemt Balogun Market het hart van Lagos. Dat begrijp ik. Ik voelde me even écht in Afrika. Heel even buiten de expatbubble. In een kleurrijk paradijs van stoffen. Watertandend en volledig gedesoriënteerd.

Het deed me denken aan mijn bezoekjes aan de Hema, toen ik zwanger was van Meike. Met een lijstje ging ik dapper de Hema in. En met tranen in mijn ogen rende ik er weer uit. Zonder iets te kopen. ‘Rompertjes’ stond er op mijn lijstje. En dan liggen er rompertjes met lange mouwen. Korte mouwen. Zonder mouwen. Spaghetti bandjes. Biologische katoen. Extra stretch. Uiteindelijk heeft mijn zus me na een aantal pogingen telefonisch door de Hema geloodst.

En ook hier was ik blij met mijn gidsen. De stoffen voorraad is aangevuld. Ik kan geen naailes meer overslaan. Nieuwe missie.