Janne houdt van water. Vooral stromend water is leuk. De watertap in de keuken. Alle kranen in huis. De wc. Het is een dagelijkse strijd om haar enigzins uit de buurt van al dat stromende water te houden. En als dat lukt is er altijd nog de beker water. Ook dat water ziet ze het liefst stromen. Over de vloer. Over de bank. Over zichzelf.

Net als vanmorgen. Ze kieperde weer een beker water over zichzelf heen. Ik was boos. En dat maakte ik haar duidelijk. Jacob stond me bij. ‘Janne, mama is nu heel boos.’ In een poging haar wat sociale vaardigheden bij te brengen probeert hij Janne haar excuses te laten aanbieden. ‘Wat zeg je dan tegen mama?’ Janne’s sociale vaardigheden zijn uitstekend. Ze schat de situatie goed in. ‘Doei mama!’