Meike en Janne hebben hun fiets mee naar Lagos. Rondom de flatgebouwen kunnen ze mooi fietsen. Ik zie een grote hagedis lopen. Oranje kop, grijs lijf en weer een oranje staart. Janne gaat er direct achteraan op haar loopfiets. Ook meike komt weer terug fietsen. Om te kijken waarom Janne zo enthousiast gilt. ‘Mama!’ gilt nu ook Meike. ‘Een klein dinootje! Bestaan dino’s dan toch?!’

Ik had vandaag bedacht om bij één winkel de boodschappen te doen. Met wat navragen dacht ik de beste supermarkt daarvoor gevonden te hebben. Het werden er toch nog drie. Meike en Janne vonden het niet erg. In de auto is het leuk. Nu nog wel. Als we straks naar school gaan is er file, vertelt Sunday. Maar hij weet precies hoe laat we dan vertrekken. Tien voor zeven. We mogen niet te laat op school komen.

Meike en Janne hebben vanmiddag weer met Aggie gespeeld. Samen met andere nannies en kinderen op de trampoline. En op de tennisbaan. Ik maakte ondertussen kennis met de Nederlandse schuinonderbuurvrouw. Haar zoontje zat ook op de trampoline. Of op de tennisbaan. Met de nanny. Wat een leven.