Zomer in de tuin. Lekker met zo weinig mogelijk aan je lijf rondrennen.  Een grote teil met water voor wat verkoeling. ‘Oh, wat een schattige billetjes heeft Janne!’ roept Meike. ‘Zulke billetjes wil ik ook wel!’ Af en toe loopt er een plasje langs die billetjes. Het ging net goed. Net náást oma’s glas spa rood.

‘Wháááh! Mamáááh! Ik heb op een slak gestaan! Nu is mijn voet vies. Hij moet schoon. Is hij nu boos denk je? Dat hij geen huisje meer heeft?’ Ik zeg Meike dat ik dat niet weet. ‘Misschien wel.’ Een paar minuten later komt ze er nog even op terug. ‘Mama, gaat een slak dood als je er op gaat staan?’ ‘Ja, dat denk ik wel,’ antwoord ik maar eerlijk.

Meike laat zich net als oma even opdrogen op een handdoek. Niet te lang natuurlijk. ‘Oewaaah! Ik moet even opspieren. Kunnen meisjes ook oefeningen doen mama?’ ‘Jahoor,’ antwoord ik. Ze is nog niet tevreden. ‘En kinderen?’ ‘Jahoor.’ ‘En kinderen die…’ (ze telt op haar vingers mee) ‘één, twee, drie, vier jaar zijn?’ ‘Jahoor.’ Ze is tevreden. ‘Oh, ik ga even opspieren hoor.’ In wat jaloersmakende houdingen hangt ze over de schommel. Ik denk dat mevrouwen deze oefeningen beter níet kunnen doen.