Jacob vertrok vandaag na het ontbijt weer richting Nigeria. Tijdens het ontbijt kwamen er nog wat diepe onderwerpen ter sprake. ‘Papa, waarom moet je werken?’ vraagt Meike. Jacob antwoordt dat hij geld moet verdienen, zodat we eten kunnen kopen, enzo. ‘Maar wat dan als je dood bent? Moeten wij dan werken?  Ìk kan toch niet werken?’ vraagt Meike ongerust. ‘Nee, dan gaat mama werken,’ stelt Jacob haar gerust. ‘Maar wie past er dan op ons?’ vraagt Meike door. ‘De oppasmoeder,’ zegt Jacob. ‘Oh, Sara’s mama?’ zegt Meike met een plotselinge twinkeling in haar ogen. Dat lijkt haar wel wat.

Gelukkig vindt ze het toch beter dat Jacob nog even in leven blijft. ‘Mijn vader mag niet dood gaan.’ ‘Nee,’ stelt Jacob haar weer gerust, ‘papa gaat niet dood’. ‘Nooit?’ ‘Nooit niet. Daar zal ik mijn best voor doen.’ En dan wordt het mij wat ingewikkeld. ‘Je hoeft niet je best te doen, papa, omdat God dat doet. Als je niet dood wilt, ga je naar de hemel. En als iedereen doodgaat, dan… Dan? Wat gebeurt er dan?’ Het wordt Meike ook wat ingewikkeld. ‘Dan gaat iedereen naar de hemel?’ oppert Jacob. ‘Maar dan is het helemaal stil hier!’ zegt Meike ongelovig. Om vervolgens direct over te gaan tot de orde van de dag. ‘Vlokken! Mama, vlokken! Ik wil vlokken!’ Ik maak een boterham met vlokken.