In de atelierlessen (kids) zijn we deze week collages aan het maken. Daarvoor maakten we eerst ons eigen collagepapier. We beschilderden vellen uit ons schetsboek en gebruikten daarbij alle tools die we wilden: kwasten, spatels, kammen, kurken, rollers. Een leuk werkje, want het hoefde niets te worden en je kon even helemaal losgaan. Alles werd uitgeprobeerd. En toch was het niet doelloos, want de papieren gingen nog gebruikt worden. Voor een collage.

Met het collagepapier werden uiteindelijk prachtige kunstwerken gemaakt. Abstracte vormenseries in een gevouwen boekje, getekende modellen met prachtig ontworpen kleding en accessoires, laagjestaarten en zelfs chocoladerepen. Ik ben erg onder de indruk van alles wat er tot nu toe ontstaan is. Wanneer we deze onderwerpen direct geschilderd hadden, waren ze lang niet zo kleurrijk, interessant, vol en fantastisch geweest.

En daarmee staat het maken van een collage misschien wel voor de essentie van creativiteit. Dingen bij elkaar knippen en plakken die in eerste instantie niets met elkaar te maken hebben. Uit de mix van alle beelden die je hebt gemaakt (of opgeslagen in je hoofd) een nieuw beeld maken.

Dit is daarom ook mijn ultieme pleidooi (of excuus) om met een heleboel verschillende dingen tegelijk bezig te zijn. Ogenschijnlijk doelloos. Maar op een gegeven moment grijp je uit die databank verschillende stukjes en plakt ze samen om iets fantastisch te doen. Het leven als collage. Ik leef graag een collagevol leven.