Surprise-maak-middag in ’t Boshuis. Een huis vol lijm, verf, karton, tape, pepernoten, chocolademelk en kinderen. Er werd keihard gewerkt. Soms volgens een van te voren uitgedacht en nauwkeurig uitgetekend plan. Soms spontaan vanalles proberend. En alles daar tussenin. Zeven surprises zijn er gemaakt. In drie uur tijd. Eén keer bleef ik met mijn sok plakken aan het vloerkleed. Maar ’s avonds was het huis weer terug in originele staat. Ongeveer dan. Nooit meer helemaal natuurlijk. Er is namelijk een heleboel vrolijke creatieve maak-energie blijven plakken hier.

Hopelijk ook een beetje aan Jacobs sokken. Ik weet toevallig absoluut niet dat hij mij getrokken heeft en zal dus ook geen enkele druk op de verwachting van een fantastische surprise leggen. Het moet wel leuk blijven.