Ik trok vanmorgen mijn onderbroek achterstevoren aan. Per ongeluk. Ik sliep nog half. Het zag er heel raar uit. Vervolgens bedenk ik me nu al de hele dag hoe het zou zijn als je billen aan de voorkant zouden zitten. Een creatief gedachte-experiment.

Ik ben deze dagen het boek ‘Playmode’ van Barbara Tammes aan het lezen. Over de houding waarin iedereen creatief kan zijn. Ze pleit daar heel verrassend voor mínder out of the box denken: “Met de opmerking dat je out of the box moet denken wordt meestal bedoeld dat je verder moet kijken dan je oordelen en overtuigingen en je sociale en maatschappelijke bubbel. Dat kan helemaal niet. Je kunt niet buiten je eigen denkraam kijken. En dat hoeft ook helemaal niet, want in je box zit alles wat je bent, wat je hebt meegemaakt en het denkmodel waarmee je de wereld bekijkt. Je bent zelf je grootste inspiratiebron. Mooie ideeën zijn vaak onverwachte combinaties van totaal verschillende indrukken die iemand in zijn leven ergens heeft opgedaan,” schrijft ze. “Je denkt in de box, maar blijft wel altijd om je heen kijken om je box te verrijken met alles wat je interesseert.”

Je billen aan de voorkant. Niemand die ongezien in je billen kan knijpen. Heel gemakkelijk je billen afvegen. Een lekker warm kussen op schoot waar je je drinken tussen kunt klemmen (geheel afhankelijk van je model natuurlijk). Je hebt wel een ander soort stoelen nodig waarschijnlijk. Sowieso is de vraag of je knieën dan niet ook direct andersom moeten buigen, zodat je makkelijker kunt zitten. En je evenwicht bewaren kan misschien wel wat ingewikkeld worden. Ik zat twee uur alleen in de auto vandaag, dus er was genoeg tijd om vanalles uit te denken.

Mijn box is inmiddels wel weer genoeg verrijkt. Mocht je mij de komende dagen een keer naar je billen zien kijken, dan weet je door welk denkraam ik kijk. En morgen zal ik mijn onderbroek weer gewoon aantrekken zoals het hoort.