Ik houd van dingen maken. Dat heb ik altijd gedaan. En voor maken heb je materiaal nodig. Dus ik verzamel ook altijd al spullen. Meestal afval. Waarvan ik dan denk: daar kan ik nog iets mee! Zo had ik als kind op mijn slaapkamer een verzamelplek achter mijn kast. Lege doosjes met een mooie vorm. Lege vullingen van mijn vulpen. Balletjes uit de deodorant rollers. Uit elkaar gehaalde apparaten waar dan weer onderdelen in zaten die me qua vorm en kleur fascineerden. Je wist maar nooit wat je daar nog allemaal van kon maken (meestal snoepmachines).

Gelukkig heeft dit verzamelen nooit zeer ernstige vormen aangenomen. Al kan ik nog steeds moeilijk lege melkpakken, kwarkbakken of eierdozen weggooien. Of kurken. Of kleine glazen flesjes. Lege shampooflessen. En af en toe wordt er zelfs geëxperimenteerd met bijvoorbeeld gemalen sinaasappelschillen als maak-materiaal. Het is een uitdaging, maar ik weet mezelf tot nu toe nog redelijk in de hand te houden.

En nu heb ik, met sinterklaas in aantocht, iets bedacht. Iets waardoor ik een poosje vrij mag verzamelen. Onbeperkt. Even los gaan. Ik organiseer een surprise-maak-middag voor kinderen. En daar hebben we natuurlijk vanalles voor nodig. En je weet van te voren nog niet wat. Het perfecte verzamelexcuus.

PS. Woon je in de buurt van ’t Harde, dan kun je je (kind) gratis aanmelden voor de surprise maak middag (1 december) via ardy.kroes@gmail.com.