We verplaatsen ons een paar dagen van bos naar stad. Een paar dagen Praag. Ik geniet onderweg in de auto van de prachtige bosranden in herfstkleuren langs de snelweg. Verrukt speel ik met al die kleuren in mijn hoofd en laat ze samensmelten tot nieuwe beelden.

Jacob let op heel andere dingen. Die ziet verschillende mooie auto’s voorbij komen. Die ik dan steeds nét weer mis.

Onze dochters letten weer op heel andere dingen. Het is half 10 ’s ochtends,  we zijn inmiddels 3 uur onderweg en toe aan een koffiestop. En sommigen onder ons zijn écht toe aan een Mc Flurry. We zoeken de M.

‘Ausfahrt! Hier moeten we eraf,’ zeg ik. ‘Dat vind ik echt grappig! Ausfahrt! Dat klinkt als een scheet!’ zegt de oudste dochter. Het dyslectische tienerbrein is duidelijk even aan vakantie toe. De talen beginnen samen te smelten. Mc Flurry in je hoofd.