Ik doe op mijn 42e nog steeds dingen voor het eerst. Ik houd ervan mijn geest een beetje op te rekken. Ook deze week deed ik weer iets nieuws. Ik volgde een yogales. Inclusief kat en kruidenthee (échte yoga dus lijkt me).

Best spannend, want kan ik het wel? Dat bleek geen probleem. ‘Je mag de oefeningen doen zoals je ze kunt, in alle ontspannenheid.’ Nouja, niet helemaal ontspannen. Ik moest mezelf voortdurend los trekken uit mijn gedachten en weer terug duwen naar mijn lichaam. Dat is best een inspannende activiteit. Voortdurend met je aandacht bij je lichaam blijven. Het oprekken van je lichaamsbewustzijn.

Als kunstenaar is dat een van mijn favoriete onderwerpen. Dit lichaam. Hoe voelt dit lichaam. Hoe voel ik me ín dit lichaam. Wanneer voelt het comfortabel. En wanneer niet? Wat voel ik als ik me buiten die comfortzone begeef? (In een yogales bijvoorbeeld)

Ik ging heerlijk ontspannen, en met opgerekte geest, lichaam en lichaamsbewustzijn weer naar huis. Klaar om me voor te bereiden op de Kloostermiddag in Museum Elburg. Daar geef ik zondagmiddag 16 november, in combinatie met zo’n fantastische yogales van mijn yogadocent, een workshop over hoe je dat lichaamsbewustzijn in kleur en lijn kunt vastleggen. Lijkt dat je niks? Dan is dat dus nèt wat voor jou. Een beetje oprekken die geest.