De zomervakantie loopt ten einde. Er wordt deze week nog even gedate, geshopt, gelogeerd, uitgewaaid, gezond, geklust, gebarbecued. Volgende week begint alles weer.

Eén dochter had deze week haar eerste volleybaltraining al. Het weerbericht voorspelde code geel, dus ik liet me overhalen om ze met de auto te brengen en te halen. Natuurlijk scheen op het moment suprême gewoon een heerlijk zonnetje. Net als in de auto. De stemming was opperbest. En daarnaast krijg je als chauffeur vaak de laatste updates uit het leven van je tienerdochter mee. Van de grootste wensen tot de grootste angsten.

‘Ik ben echt bang dat ik m’n vaders humor heb,’ zegt mijn dochter vertwijfeld tegen haar vriendin. Het is heel even stil. Er wordt gerekend. ‘Ik heb denk ik voor de helft mijn vaders humor. En voor de andere helft echt góeie humor.’

Als chauffeur op de achtergrond houd ik wijselijk mijn mond. Maar die andere helft, die komt natuurlijk ook ergens vandaan, denk ik stilletjes achter het stuur.