Voor de operatie ben ik nog even gaan winkelen. Ik kocht een shirt met vrolijke kleuren. Grafisch printje. Rood, oranje, roze, geel, groen, paars. Een beetje afleiding van ontbrekende borsten of vreemde bobbels. Maar ook geen veilig zwart. Een soort feest-shirt.

Vandaag was de dag voor dit shirt. Dochter 1 bekijkt me via de spiegel tijdens het tandenpoetsen. “Ja, dat is wel echt een shirt voor jou,” is het relatief neutrale commentaar. Ik kies voor optimisme. “Ja hè? Dat vond ik ook!”

“Het is niet gemeen bedoeld ofzo,” zegt dochter 2 even later wat voorzichtig. “Maar dat shirt dat je aan hebt, dat vind ik echt een oude-oma-shirt.” Echt een shirt voor mij dus.

Ik blijf optimistisch, net als mijn shirt: dit shirt wordt in ieder geval niet uit mijn kast gejat.