Rustig aan doen, dat is niet één van mijn talenten. Ik leef wat meer met horten en stoten. Ook mijn herstel gaat met horten en stoten. Het wisselt tussen zin om vanalles te doen, teveel doen, gevloerd, vervelen, een hoofd dat ontploft van de ideeën, weer zin om vanalles te doen. Heel circulair.

Gelukkig is dat een proces dat ik inmiddels goed ken. Zo maak ik tenslotte ook kunst. Met horten en stoten. Een hoofd vol ideeën, vanalles proberen, uit de bocht vliegen, weer even reflecteren, twijfels, graven, vinden, weer een hoofd vol ideeën. Ook heel circulair.

Een beetje hobbelig, maar zolang die cirkels lekker blijven rollen komt alles goed.