Meike zag het ook wel zitten. Een stuk van haar haar eraf. Ik mocht er wel 20 cm afknippen. Dat deden we in twee keer, want het leek mij een beetje veel. Ik kan wel knippen, maar bij spijt kan ik het er niet meer aanplakken. Die eerste 10 cm was echter niet genoeg. Het moest korter. Rigoureuze stappen. Een kind van haar moeder. Duidelijk.

’s Avonds tijdens de dagelijkse trampolinesessie is ze gelukkig nog steeds blij met haar nieuwe haar. ‘Ik zit zo lekker in m’n haar!’ roept ze tevreden uit terwijl haar korte haren op en neer dansen.