‘Wat geloof jij dan?’ vraagt Jacob. We zitten al een paar uur in de auto op weg naar Luxemburg. Meike enigszins slaperig van de reispilletjes en voorin naast Jacob om misselijkheid tegen te gaan. ‘Ik denk dat iedereen gewoon een stukje ziet. God. De Romeinse Goden. En dat al die stukjes samen het hele verhaal zijn,’ zegt Meike na een korte stilte. ‘Net als een puzzel eigenlijk. Iedereen ziet gewoon een puzzelstukje.’

Terwijl ze enthousiast verder gaat met dit idee klinkt op de achtergrond K3. ‘Met een beetje glitter in mijn fantasie, vul ik elke dag met liefde en magie.’

Slaperig, maar toch aardig helder dus, bereiken wij onze bestemming wel.