Tot de dood ons scheidt

Hebben we net twee nachtjes samen in ons samen gebouwde bed geslapen, vertrekt Jacob weer voor werk naar het buitenland. Toch een beetje onwennig. Helemaal alleen in zo’n nieuw bed.

Dat oude bed ging ook al 16 jaar mee. Van Wageningen, naar Amersfoort, naar Nigeria, naar ’t Harde. In goede en slechte tijden. In ziekte en seks. Er is leven in verwekt en leven in gebaard.

Maar na 16 jaar eiste dat zijn tol. Het piepte en kraakte. Dus we bouwden iets dat beter bij onze relatie past. Robuust en stevig. En tegelijkertijd lijkt het te zweven. Tot de dood ons scheidt.

Tot de dood ons scheidt

Plaats een reactie