‘Dit is echt een heel leuk boek!’ zegt Janne enthousiast. Ze is in een stripboek van Lucky Luke begonnen. ‘Ja, die las ik vroeger ook altijd,’ zeg ik enthousiast. ‘Met de Daltons, die boeven op een rijtje van klein naar groot!’ weet ik te vertellen. ‘Ja!’ zegt Janne, enigszins verbaasd dat ik dat weet. ‘Zitten die er altijd in dan?’ vraagt ze. ‘Ja,’ zeg ik wijs. ‘En ook zo’n andere man hè?’ zegt ze. ‘Die heel netjes is en een hoge hoed op heeft? Hoe heet zo’n man ook alweer? Een heer?’ vraagt ze. Ik weet niet precies welk woord ze zoekt. Ik blader even door haar boek, maar zie het niet staan. Ze pakt het boek af en bladert snel naar de juiste bladzijde. ‘Een gentleman,’ leest ze heel serieus voor, precies zoals je het schrijft. ‘Oh, een gentleman,’ zeg ik het woord in het het Engels herhalend. ‘Dat is eigenlijk een Engels woord,’ leg ik uit. ‘En waarschijnlijk is hij niet zo’n gentleman als hij lijkt hoor!’ waarschuw ik haar vast. Het blijft een Lucky Luke stripboek. Maar ook in deze tijd een wijze les voor mijn dochter. Nog steeds heel actueel dus, die Lucky Luke.