In het weekend mogen Meike en Janne ’s ochtends tot 10 uur tv kijken. Ergens tussendoor ontbijten we samen. Dan zetten ze hun Netflix serie even op pauze .

‘Oh wat dom, ik heb de tv uít gedaan!’ roept Meike wanneer we ons aan het ontbijt verzamelen. ‘Oh wat dom ja, het is nog lang geen 10 uur,’ bevestig ik.

‘Jíj hoort geen dom te zeggen!’ reageert ze zeer verontwaardigd. ‘Jij bent een móeder! Die moeten lieve dingen zeggen!’

Dom van me. Ik ben een móeder. Die zijn lief. Altijd.