‘Meike, kun jij eigenlijk nog alles ruiken en proeven?’ vraag ik nieuwsgierig. ‘Mam! Je weet toch dat ik de zintuigen van een hond heb?!’ zegt ze verontwaardigd. ‘Euh ja,’ zeg ik voorzichtig. ‘Ja, en nu heb ik ze íets minder. Nu heb ik ze van een mens,’ zegt ze alsof ze iets aan een kleuter uitlegt. Duidelijk. Mijn dochter is eindelijk mens geworden.

Donderdag is pizzadag. ‘Heb je er citroen over gedaan?’ vraagt Meike met haar mond vol pizza. ‘Nee?’ zeg ik verbaasd. Misschien dat haar smaak dan toch iets veranderd is. Ik proef ook een hapje van haar stuk pizza. Ze heeft gelijk. Iets citrusachtigs. ‘Ik weet het al,’ zeg ik dan. ‘Ja,’ zegt ook Meike. ‘Je hebt die sinaasappel van net op deze plank klaargemaakt,’ is haar snelle analyse. ‘Ja. Ik heb de plank wel goed afgespoeld, maar niet echt afgewassen,’ geef ik eerlijk toe. Ik ben ook maar een mens.