‘Mama, heb jij weleens met je blote voeten op een naaktslak gestaan?’ wil Meike weten. ‘Ieuhw! Dat denk ik niet,’ zeg ik vol afgrijzen. ‘Jij wel dan?’ vraag ik. ‘Nee, volgens mij niet. Maar wel een keer met mijn schoen,’ vertelt ze. ‘Oh, en hoe voelde dat dan?’ vraag ik nieuwsgierig. ‘Weet ik veel! Ik kan mijn gevoelens toch niet naar het verleden verplaatsen?!’

Dat is misschien maar goed ook. We voelen gewoon in het hier en nu.

En ook een beetje in morgen, want Meike en Janne hebben hun schoen gezet op school.