Meike en Janne zitten te ontbijten en maken behoorlijk wat lawaai zo op de vroege ochtend. Ik moet altijd even op gang komen ’s ochtends. Dat doe ik het liefst in stilte. Stilte is niet haalbaar, maar dit is het andere uiterste. Ik sta op het punt er iets van te zeggen. Tot ik zie dat ze met het pepermolentje en het zoutmolentje spelen. Het pepermolentje is een man en het zoutmolentje is een vrouw. Rollenspellen, daarin liggen belangrijke levenslessen. Ik laat ze dus. En luister iets geïnteresseerder mee.

Op een gegeven moment nemen de peper- en zoutmolen de vorm van Jacob en mij aan. Nu wordt het nog interessanter. Er wordt veel gebreid, geklust, gezoend en gesekst door de peper- en zoutmolen. Serious business. Heel romantisch allemaal. Gelukkig. Vandaar ook al dat lawaai. Nu is het wachten op de spice girls.