Gisteravond zag ik twee schoenen voor de kachel staan. Met tekeningen erin. En wortels. Twee meisjes stonden ernaast uit volle borst te zingen.

Het herfstgevoel. Ik snap het wel. En die pepernoten in de winkels. Ik heb er maar een briefje in gedaan. Dat ze zich vergist hadden en toch echt twee maanden te vroeg waren. Het is 5 oktober, geen 5 december. Nog even geduld. En ik moest mezelf ook echt weerhouden. Géén pepernoten bij dat briefje! Het is nog echt twee maanden te vroeg. Nog even geduld.