‘Wij hebben bestwel een gekke moeder,’ is het gespreksonderwerp tussen Meike en Janne. Ik zit er gewoon naast. ‘Iedereen is toch eigenlijk wel een klein beetje gek,’ relativeer ik het wat, zonder het helemaal te ontkennen. Ik ken mezelf. ‘Ok, jij bent best erg gek,’ verduidelijkt Meike. ‘Ja, ik heb nog nooit bij iemand gespeeld die ook zó’n gekke moeder had,’ voegt Janne nog toe. Al met al blijkt het gelukkig niet per se iets negatiefs.

Dan kijkt Janne verschrikt op. ‘Ik hoop niet dat ík daar ook wat van heb…’