Meike en Janne kijken een familie comedyserie op netflix. Ik erger me stiekem aan de lachband op de achtergond bij alle flauwe opmerkingen. Meike en Janne lachen gewoon lekker mee.

Even later bewonderen ze de vorderingen van mijn eerste zelfgebreide wollen sok. Ik ben inmiddels bij de hiel beland. ‘Jij haalt dat steekje er wel door hè?!’ zegt Meike. ‘Mhèhèhèh!’ mekkeren ze er samen in koor achteraan. ‘Dat was een grap,’ zegt Meike wanneer ik haar wat vreemd aankijk. ‘We proberen een soort van grote mensen te zijn,’ verklaart ze. ‘Dus we lachen gewoon om dingen die niet grappig zijn. Dat doen grote mensen.’ ‘Mhèhèhèh!’ mekkeren ze samen.

Ik zal niet klagen. Wat is er nu stimulerender op de achtergrond dan je eigen mekkerende schapen wanneer je wollen sokken leert breien?