Na jaren zeuren had ik vandaag een zwak moment. Ik ging overstag. Meike en Janne mochten een hond. Eindelijk. Het werd een zwarte teckel.

Het was namelijk heerlijk strandweer. En ik bleek nog één laatste op voorraad te hebben. In de kadodoos. Opblaasbaar, dus flexibel inzetbaar. En we noemen hem Takkie.

Hij heeft heerlijk gezwommen. Met de bal gespeeld. In de zon gelegen. Iedereen tevreden. En ik laveer zo netjes tussen ieders wensen.