We fietsen langs boerderijen. Met paarden. ‘Ik wou dat ik op een boerderij woonde,’ zwijmelt Meike. ‘Oh wacht, nee! Op een manege!’ corrigeert ze zichzelf. Het is even dromerig stil. ‘Mama, ik wil niet dat mijn kindertijd failliet gaat,’ zegt ze bezorgd.

Ja. Dat zou wat zijn. Kindertijd kun je niet opnieuw doen. En ze is al halverwege.