Janne bleef een dagje thuis vandaag. Nog even wat extra uitrusten, zodat ze ook de belangrijke momenten van de laatste schoolweek mee kan doen. En aangezien ik aan het naaien was, ging zij ook aan de slag met stof, naald en draad in mijn atelier.

‘Hoe kan jij dit?!’ vraagt ze. ‘Ja, jij leeft ook al veel langer,’ antwoordt ze zelf al. ‘Mama, jij hebt nu al langer geleefd dan mij. En dat zal altijd zo blijven,’ concludeert ze teleurgesteld.

‘Behalve als je dood gaat! Dan kan ik wel langer leven!’ zegt ze opgelucht. Een echte optimist ziet altijd kansen.