‘Ok, ik ga bijna ontploffen,’ zeg ik volledig gefrustreerd. ‘Maar dat probeer ik niet te doen. Ik ga het nog één keer rustig zeggen. Jullie gaan nu naar boven om je klaar te maken,’ zeg ik heel duidelijk, maar zonder te schreeuwen.
‘Mama, als je boos bent dan komen er van die rookwolken en bliksem enzo uit je oren,’ zegt Meike terwijl ze me eens goed bekijkt. ‘Ja dat zou wel makkelijk geweest zijn hè,’ zeg ik. ‘Ja dat was ook zo! Echt!’ zegt ze terwijl ze mijn hoofd nog steeds intens bestudeert.
Je gevoelens vinden dus toch altijd wel een weg naar buiten. Uit je oren ofzo.
