Janne wil vandaag graag alleen op haar fiets naar haar vriendinnetje. Nog geen kilometer fietsen, maar ze moet wel een drukke weg over. ‘Ik vraag wel even of haar moeder een appje stuurt als je veilig bent aangekomen,’ besluit ik. ‘Jij wil natuurlijk wel weten of iemand me niet dood gaat rijden,’ snapt Janne mijn grootste angst. ‘Ja, nou, vaak stoppen mensen wel voor kleine schattige meisjes,’ stelt Meike me gerust.
‘Nou, doei! Goed uitkijken bij elke bocht!’ zwaai ik haar uit. ‘Ja dat doe ik!’ roept ze terwijl ze trots weg sjeest. Binnen 3 minuten krijg ik een appje dat ze gearriveerd is. Pfieuw. Loslaten.
