Ik heb me voor twee dagen bij mijn vader opgesloten als kluizenaar. Twee dagen om ongestoord te kunnen schilderen zonder andere verantwoordelijkheden.

‘Hoeveel plek neem ik in?’ Die vraag ben ik al een aantal weken beeldend aan het onderzoeken door fragmenten van mijn eigen lichaam te schilderen. En soms is het fijn om even een wat langere tijd door te kunnen schilderen zonder afleiding.

Een plek van twee hele dagen heb ik deze week voor mezelf ingenomen. Ik hoef zelfs niet te koken. Mijn vader heeft een hele grote pan pastasalade gemaakt. Ik vrees alleen dat als ik dat allemaal op eet deze dagen, mijn werken niet meer representatief zijn.

Neem ik wel weer meer plek in. Dat wel.