‘Hè? Heb ik nu last van plotseling smaakverlies?’ Nog een slokje. Ik proef wel wat. Maar het smaakt echt anders. Een beetje slapjes. Waterig. In gedachte ga ik de mensen langs waar ik afgelopen twee dagen nauw contact mee heb gehad.

‘Ar, zit jij nou mijn koffie te drinken?’ komt er uit de keuken.

Ik had dus gewoon het verkeerde kopje gepakt. Ik had de koffie nog wel in verschillende kopjes gedaan. Eén met oor en één zonder oor. Eén met veel melk en een met één beetje melk. Ik was dus gewoon nog niet goed wakker. Dat is heel normaal. Niets aan de hand. Eerst koffie.