‘Janne, zullen we na het eten even meten hoe lang we zijn?’ vraagt Jannes vriendinnetje C. ‘Nee,’ zegt Janne beslist. Ze zou wel eens kleiner kunnen zijn en ze houdt niet van verliezen. ‘Maar wij kunnen wel even meten,’ stelt Jacob voor. ‘Ok,’ zegt C. ‘Ik denk wel dat Jacob ietsje langer is,’ schat ik voorzichtig in om alvast teleurstellingen te voorkomen. ‘Hmm, ja, ik denk wel dat ik tot zijn schouders kom,’ zegt ze optimistisch.

Na het eten gaan ze even meten. Ze komt tot Jacobs ellebogen. Janne gaat er toch ook maar even naast staan. Ook tot zijn ellebogen. Precies even lang. Nog een klein stukje groeien voor ze Jacobs perspectief hebben. Voorlopig is het ellebogenwerk.