Ik gebruikte deze Goede vrije Vrijdag voor een goede zaak: de kleding van Meike en Janne inventariseren. Eén van de ergste moedertaken die er bestaan, vind ik. Ik pak het dan ook aan volgens vast plan. Eerst past Meike al haar kleding. Dat gaat snel. Er zijn maar weinig kleren die én mooi zijn én lekker zitten, vindt ze. ‘Nee, die schuurt daar altijd zo, die trek ik echt niet aan hoor,’ of ‘Nee, die mouwen zijn echt te strak, dat zit hier niet lekker.’ Het mag vooral niet te kort, te strak, te kriebelig zijn of ergens schuren. En alles wat te kort, te strak, te kriebelig is of ergens schuurt, schuift door naar Janne.

Dan past Janne al haar kleding. Plus de doorgeschoven kleding. En dan ontstaat er dus een ophoping. Waar ik bij Meike namelijk probeer nog wat kleding in de kast te houden, moet ik bij Janne duidelijk aangeven wat echt niet meer past. ‘Maar mama, ik vind strakke dingen juist fijn! Een beetje kort… Fijn voor de lente…’ legt ze uit terwijl ze in een veel te strak en te kort spijkerbroekje staat te draaien voor de spiegel.

De inventarisatie zit erop. En nu pleit ik voor een uitgebreidere filter functie bij kinderkleding webshops. Eén die ook rekening kan houden met niet te strak, niet te kriebelig, niet te kort, niet te hard en toch waanzinnig mooi. Maar ook met lekker strak en kort en vooral veel borduursels en pailletten (voor het andere kind). Dat zou mijn vrije Vrijdag echt een Goede maken.