Ik help weer een dagje bij mijn zusje. Dit keer staat er cake bakken op het programma. Met mijn twee neefjes van bijna 3. Ze willen allebei overal evenveel bij helpen. Evenveel afwegen. Evenveel boter in blokjes snijden. Evenveel eieren breken. Evenlang mixen. En natuurlijk allebei overal evenveel van proeven. We werken goed samen. En het gaat perfect. We functioneren als een echt team.

En toen kwam de cake niet goed uit de vorm. ‘Oeps!’ zeg ik wanneer ik de halve cake op de plank stort. De andere helft zit nog vastgeplakt in de vorm. ‘Oooh, Ardy toch!’ roept mijn neefje. ‘Dat geeft niks hoor,’ zegt hij dan, terwijl hij me wat meewarig aankijkt.

Tot zover de vredige samenwerking. Ik zal de verantwoordelijkheid voor deze cakeplakaffaire blijkbaar in mijn eentje moeten dragen.