‘Hé, wat is dat voor rare vogel?’ roept Janne vanmorgen vroeg. ‘Het is een konijn!’ concludeert ze. Er loopt een konijn in de tuin. Janne vindt hem. Meike vangt hem. De typische rolpatronen hier in huis. We maken een lekker plekje in het oude kippenhok. En komen te laat op school. Maar met een goed excuus. We hebben een konijn gered.

Wanneer ik Meike en Janne van school haal kijkt Meike opgelucht wanneer ik vertel dat de eigenaar nog niet gevonden is. In opperste stemming gaat ze nog even knuffelen in het kippenhok.

En toen kwam het onvermijdelijke bericht. De eigenaar had zich gemeld. Ze miste haar konijn heel erg. Hij blijkt Pieter te heten. ‘Ja dat past wel,’ vindt Meike. ‘Zo van haasje repje! En nooit opgeven!’ Na een korte dag van vreugde moest er nu weer afscheid genomen worden. Dikke tranen. Maar gelukkig woont Pieter Konijn vlakbij.

En nu vraagt Meike dus een konijn voor haar verjaardag. Zo van haasje repje. En vooral nooit opgeven!