Janne leert springtouwen op school. Vanmiddag werd er thuis ook nog fanatiek geoefend. En aangezien de energie nog niet op was, brachten we vanavond haar vriendinnetje na het eten al springtouwend naar huis.

‘Hoeveel pannenkoeken lust jij graag? Één, twee, drie, …’ zingt ze al springtouwend. Verder dan vijf kwamen we even niet. Maarja, zó dol op pannenkoeken is Janne nou ook weer niet. Na twee heeft ze er meestal wel genoeg gehad. Ze heeft andere motivatie nodig.

‘Oh, ik ga een andere doen. Van hoe oud ik ben! Dan ben ik misschien wel zeven!’ zegt ze enthousiast. ‘Hoe oud ben ik? Één, twee, drie, vier, vijf, zés, zéven, … Jááh! Ik ben zeven!’ roept ze trots.

Zo belangrijk is een juiste leermotivatie dus. Een heel levensjaar erbij gesprongen.