Maandag. Schakelen van weekend naar schooldag, dat kost Meike wat moeite. Met veel overtuigingskracht kreeg Jacob haar op school. ‘En?’ vraagt hij als ze weer thuis is. ‘Het was heel leuk!’ geeft ze toe. ‘Het was de week van de lentekriebels,’ legt ze uit. ‘Over hoe je lijf in elkaar zit, en verliefd zijn enzo.’ ‘Oh’, zegt Jacob met twinkelende ogen. Dat begrijpt hij wel.

‘Janne, had jij dat ook vandaag? Die week van de lentekriebels?’ vraag ik. ‘Ja,’ zegt ze. ‘Waar ging het bij jou dan over?’ vraag ik. ‘Nou, het wordt weer lente, dus komen die kriebelbeestjes weer. En de bijen,’ zegt ze nuchter. ‘En hadden jullie het ook over verliefd zijn?’ vraag ik verder. ‘Ja, dat er dan kriebels in je buik zijn. En soms krijg je rooie wangen,’ vertelt ze nog steeds nuchter. ‘En wat heeft dat dan met de lente te maken?’ vraag ik, even zoekend naar de link. ‘Geen idee,’ zegt ze enigszins in verwarring gebracht. ‘Misschien omdat de dieren in de lente gaan vrijen en kindjes maken?’ opper ik. ‘Oja, dat was het! Dat zei mijn juf!’ zegt ze nu met zichtbare opluchting.

Het is ook wel wat omslachtig. Van de bloemetjes en de bijtjes, naar kriebelbeestjes, naar seksuele voorlichting.