Mijn zusje heeft een operatie ondergaan en daarom pas ik vandaag op mijn drie neefjes van vijf, twee en twee. ‘Tjonge, wat een wind hè?’ zeg ik als we even naar buiten gaan. ‘Ja! Gister waaide de trampoline bijna weg,’ zegt de oudste. ‘Oh, dan moet ik er misschien even op gaan zitten’, stel ik voor, ‘dan houd ik hem tegen.’ ‘Maar wat als je dan wegwaait,’ zegt hij. ‘Dan komen jullie er ook snel bij. Samen zijn we zwaarder,’ zeg ik. ‘Maar wat als we dan allemaal wegwaaien?’ ‘Dat is leuk toch?! Dan gaan we samen vliegen!’ fantaseer ik enthousiast. ‘Maar dan zie ik mama nooit meer terug,’ zegt hij met een beteuterd gezicht. Ik land ook weer terug op aarde.