Meike en Janne drinken elke ochtend een beker warme melk. Opgewarmd in de magnetron en even doorgeroerd om de warmte te verdelen. Gisteren gebruikte Jacob daarvoor het lepeltje waar hij eerst onze cappuccino mee had geroerd. Gelukkig had hij mij ook geïnformeerd over het resultaat.

‘Zit hier koffie door?’ vraagt Janne wanneer ik haar vanmorgen een beker warme melk geef. Ze snuift even diep. ‘Yes, dat zit er door! Dat kan ik ruiken!’ En ruiken is ook proeven. ‘Ah, lekker was dit!’ zegt de echte fijnproever met een tevreden zucht als de melk op is.

Het is net als met het weer. Een klein drupje lenteweer, en het ruikt al anders buiten. Het is nog winter, maar tevreden zuchtend en snuivend als een echte fijnproever, waan ik me in de zomer.